De Herfsttocht en nu eens met de MTB

Vandaag stond de laatste Vrije Toertocht van het seizoen op het programma, de Herfsttocht. In tegenstelling tot voorgaande jaren was het nu ook echt herfst. DE hele avond en nacht voorafgaand heeft het hard geregend en dat ging de ochtend gewoon door. Het was al snel duidelijk dat het niet erg druk zou worden. DE waterfietsen werden te voorschijn gehaald. Dennis kwam met zijn werkjas en kaplaarsen opdraven en Alex zat nog even thuis een zeem in zijn zwembroek te naaien.  Uiteindelijk zat er een twaalftal MTB-ers klaar voor de eerste MTB-Herfsttocht. Peter was met zijn vader komen opdagen om de 120 km met de groep te rijden, maar helaas was "De Groep" er niet.

Het clubhuis was gewoon open

Enkele weken geleden werd het idee geboren om met de Herfsttocht een rondje op de MTB te rijden,. Er waren mogelijkheden genoeg. Als basis werd de 60 km van de tocht genomen waar we waar mogelijk een onverhard alternatief zouden nemen. Als snel bleken er mogelijkheden genoeg te zijn. Ronald had het één en ander verzonnen met daarbij wat ideeën van mij. Vanaf het clubhuis volgde we eerst het grindpad langs de RandstadRail naar Centrum-West. Vervolgens werd de dijk langs de Delftsewallenwetering genomen om tenslotte nog wat grindpaden bij Rokkeveen te nemen. Zo waren we behoorlijk onverhard Zoetermeer uit.

Vervolgens ging het nog langs de motorcrossbaan bij Bleiswijk tussen de kassen door. Daar dacht ik een mooi onverhard pad langs de HSL naar de Groendaalseweg te nemen, maar helaas, er zat een sloot tussen. Bij de Bleiswijkse Zoom doken we een ruiterpad in waar een complete boom overheen lag. Volgens Ronald kon je hier met behulp van techniek gewoon langs. Verder volgde er een behoorlijk lang stuk langs een vaart richting de Rotte. Daar namen we de ophaalbrug naar de overkant en volgde nu keurig de 60 km zoals deze op papier staat. Ondanks het feit dat er rondom de Zevenhuizerplas, Hitland en het Schollebos mogelijkheden genoeg waren om van de verharde paden af te wijken. Wellicht iets voor de volgende keer.

Door Capelle en Zevenkamp kwamen we weer bij de Rotte uit en reden nu naar het Hoge Bergsche bos. Daar beklommen we eerst de "Alp d'Huez" een niet te onderscheiden beklimmen waar je op de top een prachtig uitzicht had over de omgeving. Ook kon je zien dat de lucht openbrak, in de verte zag je een mooie blauwe lucht. Vervolgens namen we een stuk van het parcours waarbij zelfs Hendy geen controle ha dover zijn fiets en Danny ons toonde dat hij sterker was door als vierde bij de afgesproken plek te komen.

De terugweg ging grotendeels over asfalt. Ronald had bedacht om in het nieuwe stuk bij de Rotte over de "brug" te rijden, iets wat niet duidelijk was bij de hele groep maar zeker de moeite waard was. Bij Bleizo namen we nog een stuk land. Voor ons hoeft dat FOC er niet te komen, dan kunne we daar lekker blijven biken. Bij het Van Tuyllpark namen we nog 2 stroken om vervolgens weer huiswaarts te keren. Langs het Kangoeroepad probeerde we nog een voetpad van vroeger, waar eigenlijk niet veel meer over af. Nog even reden we over de houtsnippers bij het Van Doornenplantsoen.

Moe en voldaan kwamen we bij het clubhuis waar we werden opgewacht door Gieneke en Leo. Tussen het afspoelen van de fietsen, het vertellen van sterke verhalen werd er nog koffie gedronken, een enkeling had dit nodig om te ontdooien. Gieneke wist te melden dat een aantal jeugdleden onder leiding van Frits een rondje was gaan rijden, hierbij was Herman ook aangesloten. OOk was Pim nog op pad gegaan voor de 90 km. Hij had in ieder geval goed weer.

Het was al met al een geslaagd initiatief wat we zeker gaan herhalen. Maar nu eerst op naar de Sluitingsrit (20 oktober met na afloop Erwtensoep) en de Oliebollentocht (31 december).