Van A tot Z in een notedop

Gisteren stond Van-A-tot-Z op het programma. Deze tocht gaat altijd die kant op van een plaats welke begint met een A. Voor deze keer had ik verzonnen om naar het Alkmaardermeer te gaan. Na wat puzzelwerk, samen met André en Pim concludeerde we dat het niet te doen was om binnen de 150 km te blijven, maar 10 km meer was nou ook weer niet zo erg.

‘s-Morgens druppelde de leden langzaam binnen. In totaal waren we met 18 deelnemers. Opvallend was dat van de 18 deelnemers er 14 in clubkleding waren. Een mooie score, op naar de 100 %. Dus ik hoop dat Leon, Mike, Frans en Alexander de volgende keer ook in clubkleding komen. Dit bracht onderweg de discussie op gang om het rijden in clubkleding bij Clubtochten Vrije Toertochten verplicht te stellen. Maar deze discussie is geheel overbodig omdat het al in het huishoudelijk reglement staat!

Maar goed. Nu over de tocht. Even voor vertrek gaf John nog het laatste medische bulletin met betrekking tot Fred die in het ziekenhuis ligt, om vervolgens op pad te gaan. Onder leiding van Peter en André ging het via Zoeterwoude op Leiden aan.  Kris kras door Leiden concludeerde ik dat het op dit tijdstip best te doen is om gewoon dwars door het centrum van Leiden te gaan, maar dat voor een volgende keer. Langs Warmond en Sassenheim ging het op de bollenvelden aan. Het beloofde zonnetje liet nog op zich wachten. Sterker, hoe meer we naar het noorden reden hoe bewolkter het werd.

Via de villadorpen Aerdenhout, Overveen, Bloemendaal en Santpoort reden we langs de duinrand op Velsen aan. Onederweg passeerde we nog de de ruïne van kasteel Brederode door door vele van deze kant nog nooit was gezien. Andre had tussen Driehuis en Velsen nog een leuk pad gevonden de met dit droge weer prima te doen was. Eenmaal aangekomen bij de pont van Velsen, voer deze net voor onze neus weg. Dat werd dus wachten. In een decor van grijze lucht, en rokende fabriekpijpen wekt dit geen prettig gevoel op, maar gelukkig kwamen de (sterke) verhalen al snel naar boven drijven.

Wachten op de pont

 Éénmaal aan de overkant lag de volgende hindernis, Beverwijk. Het blijkt lastig te zijn om hier op een beetje ordelijke manier doorheen te rijden. Gevolg was dat we kriskras over de weg reden de juiste weg zoekend, waarbij het peloton soms verdeeld was tussen de linker en rechterkant van de weg. Maar ook dit kwam goed en uiteindelijk verlieten we Beverwijk en kwamen daar waar we voor gekomen waren. Een prachtig en onbekend poldergebied met slingerende wegen. De zon probeerde door te breken en aangekomen bij de koffiestop konden we concluderen dat het zonnig werd. 

Bij De Krokodil lieten we ons de koffie goed smaken. Een enkeling nam een appelgebak, al dan niet met slagroom, maar voor Mike was dit niet genoeg. Hij verorberde een pannekoek die er mocht wezen. Leon had van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens een frisse douche te nemen. Bij de koffie liep Peter met allerlei zakjes poeders te zwaaien. Één van deze zakjes verdween in de bidon van Leon. Wat hiervan het resultaat was zal je verderop wel lezen. 

Na de koffie, waarvan de prijs van € 1,75 ook meeviel vervolgde we onze weg in de richting van het dorpje Krommeniedijk over een prachtige weg. Her en der stonden de voor deze streek zo kenmerkende houten groene huizen en stolpboerderijen. Ook het stuk langs het Uitgeestermeer en Alkmaardermeer werd door de deelnemers gewaardeerd. Door Krommenie, wat een beetje een noodzakelijk kwaad is reden we op Nauerna aan. het stuk langs het kanaal is een prima alternatief voor het kortere stuk langs de provinciale weg.

Aangekomen bij de pont was het weer wachten. Ditmaal was het wachten een stuk aangenamer. Enkele dames, op weg naar Dutch Valley konden rekenen op bijzonder veel aandacht van enkele Toerders. Éénmaal aan de overkant was het een zooitje van fietsers die links en rechtsaf wilde. Uiteindelijk kwam het allemaal wel goed en reden we op Spaarndam aan, hier doken we een stukje unieke polder aan waar wellicht over enkele jaren de Amsterdamse Havens aanwezig zullen zijn. Via een doorsteek door Haarlemerliede kwamen we bij de Ringvaart uit. Hier reed Alexander lek, iets wat ondanks de aanwezigheid van Frans best nog wel lang duurde. Maar goed, daar gingen we weer op pad. Vanaf Vijfhuizen volgde we de Geniedijk dwars door Hoofddorp. Het is best grappig het contrast wat je hier ziet. Eerst rij je over het voormalige Floriade terrein. Vervolgens door het oude Hoofddorp om vervolgens onder het met grote kantoren omringde station op een dijkje vol schapenstront te belanden.

Éénmaal bij Rijssenhout kwamen we weer op de Ringvaart en het tempo ging meteen omhoog. Maar daarvoor is de Ringvaart ook aangelegd, om er hard overheen te fietsen. Hier kwam Leon ineens voorin postvatten. Nog steeds opvallend fris en vol praatjes. Vlot reden we door Leimuiden en Rijnaterswoude op Woubrugge aan. Met de wind in de rug was het een prima finale. Éénmaal voorbij Hazerswoude Ging Leon demarreren. We lieten hem begaan. Maar dat het Poedertje van Peter hiervoor verantwoordelijk was was nu wel duidelijk. Bij Benthuizen werd De Leon weer ingelopen. Hier namen we ook afscheid van elkaar en een enkeling reed nog terug naar het clubhuis, iets wat we in de toekomst gewoon weer met zijn allen moeten doen.

Het was weer een mooie fietsdag. De vele complimenten over de route maakte de dag compleet. Langs deze André en Pim bedankt voor het meepuzzelen van de route. Het was prettig vertoeven in het wiel van André en Peter. De volgende keer eens richting Volendam voor de Palingtoer?